دوره 12، شماره 4 - ( 1401 )                   جلد 12 شماره 4 صفحات 152-119 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری تحقیق در عملیات، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2- استاد تمام، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. ، amiri@atu.ac.ir
3- استادیار، گروه مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
4- دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
چکیده:   (1260 مشاهده)
امروزه، سازمان‌ها برای توسعه نیروهای خود با ریسک‌ها و ابهامهای فراوانی مواجه هستند. سازمان‌ها هزینه‌ بسیاری دربرابر توسعه نیروهای خود صرف کرده و از بازگشت‌پذیری سرمایه‌ خود اطمینان کافی ندارند. ازسویدیگر، اهتمام به توسعه و ارتقای سرمایه‌ انسانی در سازمان‌ها، امری حیاتی است. هدف این پژوهش ضمن مروری بر الگوهای ریسک و توسعه منابع انسانی، ارائه الگوی ریسک توسعه منابع انسانی در سازمان‌های دانشبنیان با استفاده از روش پژوهش آمیخته است. پژوهش حاضر از حیث نتیجه در مرحله اول، یک پژوهش توسعهای و در مرحله دوم یک پژوهش کاربردی است. جمعآوری داده‌ها در بخش کیفی بهوسیله 17 مصاحبه نیمهساختار یافته با خبرگان و در بخش کمی بهوسیله توزیع 100پرسشنامه انجام شده است. برای تجزیهوتحلیل داده‌های جمع‌آوریشده در بخش کیفی از روش تحلیل مضمون و در بخش کمی از روش معادلات ساختاری استفاده شده است. یافته‌ها نشان میدهد که ابعاد فردی ریسک توسعه منابع انسانی مانند ریسک‌های دانشی و مهارتی، ریسک‌های رفتاری و ریسک ادراکی از اهمیت و اولویت بالاتری نسبت به ریسک‌های سازمانی مانند ریسک‌های عملیاتی و محیط منابع انسانی برخوردار هستند. مدیران سازمان‌های دانش‌بنیان بهوسیله مدل ریسک توسعه منابع انسانی قادر خواهند بود که تحلیل جامع‌تری از ریسک توسعه منابع انسانی در بعد فردی و سازمانی داشته و جهت کاهش ریسک توسعه منابع انسانی بهینهتر عمل کنند.
متن کامل [PDF 713 kb]   (531 دریافت)    
نوع مقاله: پژوهشی اصیل | موضوع مقاله: رفتار سازمانی و مدیریت منابع انسانی
دریافت: 1401/4/10 | پذیرش: 1401/7/27 | انتشار: 1401/12/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.